ความทุกข์ทรมานของศักดิ์สิทธิ์ Patroclus

อนุสาวรีย์ 17 สิงหาคม ในช่วงการปกครองของออเรเลียน [จักรพรรดิออเรเลียนปกครองตั้งแต่ปี 270 ถึง 275] คริสเตียนถูกก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อ

ชายคนนี้เป็นคนที่เคารพภักดีต่อพระเจ้าทั้งกลางวันและกลางคืน เพราะเขามีความสุขกับกฎหมายอันศักดิ์สิทธิ์ของเขา และดําเนินชีวิตเป็นชาวคริสต์อย่างเข้มงวด

เขารับประทานอาหารเพียงครั้งเดียวในวัน ในเวลา 12 โมง ก่อนที่จะรับประทานอาหาร โดยการสรรเสริญและการอธิษฐานต่อพระเจ้า

ความเมตตาของเขายิ่งใหญ่จนจนคนจนคิดว่าเขาเป็นผู้แบ่งปันทรัพย์ในสวรรค์ เพราะเขาไม่ได้เก็บทรัพย์ในโลก แต่อยู่ในสวรรค์ และถอยไปจากความสุขของโลกทั้งหมด โดยคิดเฉพาะการหาราชอาณาจักรแห่งสวรรค์

เขาเป็นชายบริสุทธิ์ ที่ใช้ชีวิตของเขาในความยําเกรงของพระเจ้า ด้วยการถืออาหาร และการสวดมนต์ และความโปรดปรานทุกชนิด และได้รับอํานาจจากพระเจ้าในการขับไล่พวกอารมณ์ชั่ว และได้รับพระคุณในการรักษาด้วย

ในเวลานั้น พระมหากษัตริย์อารีเลี่ยนผู้ชั่วร้าย ผู้ก่อกวนคริสเตียนอย่างรุนแรง ได้เดินทางจากเมืองเซโนนิสก์ มาที่เมืองทริคัสซิน เมื่อได้ยินเรื่องของพระปาทรอคลัส ผู้บริสุทธิ์ อารีเลี่ยนได้สั่งจับเขา และนําเขามาหาเขา เมื่อเห็นพระปาทรอคลัส เขาได้กล่าวแก่เขาว่า

ชื่อของฉันคือ ปาทรอคลัส ออเรเลียนถามอีกครั้งว่า คุณเชื่อในศาสนาอะไร และคุณเคารพสักการะพระเจ้าอะไร? ปาทรอคลัสตอบว่า ฉันเคารพสักการะพระเจ้าที่มีชีวิตและจริง ที่อาศัยอยู่ในสวรรค์ และดูแลผู้ต่ําต้อย ฉันเคารพสักการะพระเจ้าที่รู้ทุกอย่างก่อนที่สิ่งใดจะเกิดขึ้น

พระศักดิ์สิทธิ์ได้ตอบว่า ข้าไม่รู้พระเจ้าอื่นใดนอกจากพระผู้เป็นเจ้าแห่งสัจจะ ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าและแผ่นดิน และทะเล และสิ่งที่เห็นและไม่เห็น ทั้งหมด อูเรเลียนอัสได้กล่าวว่า จงแสดงให้เราเห็นว่าสิ่งที่ท่านพูดนั้นเป็นความจริงหรือไม่ ปาทรอคลัสได้ตอบว่า สิ่งที่ผมพูดทั้งหมดนั้นเป็นความจริง แต่เนื่องจากท่านทุกคนตายเพราะการโกหก ท่านไม่อยากเชื่อความจริง เพราะการโกหกมักจะเกลียดความจริง

แต่พระผู้บริสุทธิ์ตรัสว่า "ข้าพเจ้าขอขอบคุณพระเจ้า และขอขอบคุณพระเจ้า ที่ทรงโปรดเกล้าข้าพระองค์

เมื่อนั้นพระราชาออเรเลียนส์จึงโกรธมาก และได้สั่งให้ขาของศัตรูถูกผูกด้วยโซ่เหล็ก ที่ถูกเผาไหม้ในไฟ และได้สั่งให้ข้อมือของศักดิ์สิทธิ์ถูกผูกด้วยโซ่เหล็กที่ถูกเผาไหม้ในไฟ จากนั้นได้สั่งให้โยนศักดิ์สิทธิ์ไปในคุก และเก็บไว้จนกว่าเขาจะคิดวิธีที่จะฆ่าศักดิ์สิทธิ์

(เพลงสรรเสริญ 118:76) และ "ข้าพเจ้าจะยินดีและยินดีในความเมตตาของพระองค์ เพราะพระองค์ได้ทรงเห็นความทุกข์ทรมานของข้าพระองค์" (เพลงสรรเสริญ 30:8) สามวันต่อมา พระราชาอูเรลเลียนส์ นั่งในศาลประชาชนของพระองค์ และสั่งให้นําศัตรูออกมาจากคุกและนําเขาไปศาล เมื่อพระศักดิ์สิทธิ์ถูกนํามาพระราชาตรัสกับเขาว่า "ท่านผู้ลักบาตร จงไปช่วยตัวเองให้พ้นจากความตายอย่างรวดเร็ว และจงอุทิศบุญแก่เทพทั้งหลาย"

พระพยานตอบว่า "พระเจ้าของเราทรงช่วยชีวิตของปวงบ่าวของพระองค์ให้พ้นจากความตายตลอดกาล และพระองค์จะไม่ทรงละทิ้งผู้ที่มอบความไว้วางใจในพระองค์ หากท่านปรารถนาสิ่งใดในทรัพย์สินของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะยินดีให้แก่ท่าน เพราะข้าพระองค์เห็นท่านเป็นคนยากจน" อูเรลเลี่ยนตอบว่า "ท่านกล้าเรียกข้าพระองค์ว่าคนยากจนได้อย่างไร ท่านจักรพรรดิ เมื่อข้าพระองค์มีทรัพย์สมบัติมากมาย"

เจ้ามีทรัพย์สมบัติในโลกนี้ แต่เจ้าเป็นคนยากจน เพราะเจ้าไม่มีตัวเจ้าเอง เพราะเจ้าไม่ได้สร้างความเชื่อในพระเยซูคริสต์ในหัวใจอันบริสุทธิ์ของเจ้า ดังนั้นเจ้าจึงต้องถูกตัดสินโดยพระผู้พิพากษาผู้เที่ยงธรรมคือพระเจ้า ให้ทรมานร่วมกับพ่อเจ้าคือปีศาจ

"พระเจ้าของข้าพระองค์ ผู้ที่ข้าพระองค์เคารพภักดีพระองค์ ตั้งแต่หนุ่มสาวของข้าพระองค์ ทรงเมตตาข้าพระองค์ แต่ท่านจะหายนะเมื่อท่านถูกนําไปสู่สถานที่แห่งการทรมานของปีศาจ ที่ท่านกําลังเคารพภักดีพระองค์ และท่านจะได้เห็นการทรมานที่ทรงเตรียมไว้สําหรับท่าน"

<unk> เจ้ามีเพียงร่างกายของฉัน แต่เจ้าไม่สามารถแตะต้องจิตวิญญาณของฉันได้ เพราะไม่มีใครมีอํานาจเหนือมันนอกจากพระผู้เป็นเจ้าคนเดียว ที่ทรงสร้างมัน พระองค์ได้ตรัสกับเรา ผู้เป็นบ่าวของพระองค์ว่า "อย่ากลัวผู้ที่ฆ่าร่างกาย แต่ไม่สามารถฆ่าจิตวิญญาณได้ แต่จงกลัวพระองค์ที่ทรงสามารถทําลายทั้งจิตวิญญาณและร่างกายในนรก" (มัดธา 10:28)

และพระเจ้าของเราก็มีอํานาจเช่นเดียวกัน เพราะเขาเป็นความจริงสําหรับเรา เพราะเขาตอบทุกคําถามที่ถามเขา และเขาปล่อยให้เจ้าเป็นศัตรูและผู้กล่าวร้ายอยู่จนถึงตอนนี้

<unk> เทพของเรามีทั้งอะโปลโน่ผู้ยิ่งใหญ่ และซีอุสผู้ยิ่งใหญ่ และแม่ของเทพ ดายาน่า เพราะพวกเขายังไม่หลอกลวง

[จักรพรรดิออเรเลียน เป็นคนโง่เขลา และเชื่อมั่นว่าเทพที่เขาเชื่อในเทพนั้น สามารถบอกอนาคตได้ เขาไม่ได้กล่าวชื่อแอปโโล่โดยไม่ตั้งใจ

วัดหลายแห่งที่ก่อสร้างขึ้นโดยกรีกโบราณเพื่อเกียรติคุณอพอลโลน ถูกถือว่าเป็นออรคูลที่โด่งดังในขณะเดียวกัน; ที่รู้จักกันมากที่สุดคือออรคูลเดลฟีส, ออรคูลในโอโรเบีย, บนเกาะเอวเบีย และในสถานที่อื่น ๆ; กรีกโบราณหันมาขอความช่วยเหลือจากออรคูลในทุก ๆ กรณีที่สําคัญและสําคัญ ทั้งในชีวิตส่วนตัวและสังคม

[คําตอบที่ไม่ชัดเจนและผิดพลาด]

และศักดิ์สิทธิ์แพทรอคลัสได้กล่าวไว้ว่า

และในเรื่องของเจว็ดที่เจ้าเคารพภักดีเป็นเทพนั้น เรารู้ว่าเขาเป็นมนุษย์ที่น่าเกลียดและไม่ดีใจ

เขาฆ่าและปล้น และตายอย่างน่าอับอาย จนดินไม่ยอมรับศพของเขา

ดิอาน่า ที่คุณเรียกว่าแม่ของเทพของคุณ ซึ่งคุณไม่รู้ว่าเธอเป็นปีศาจกลางวัน

เพราะเหตุนี้ข้าพเจ้าจึงทนทนไม่นาน เพราะข้าพเจ้าได้ฟังคํากล่าวร้ายของท่าน แต่ตอนนี้ข้าพเจ้าจะสั่งท่านว่า ถ้าท่านไม่เคารพสักการะเทพอโปลโล ซีวส์ และอาร์เทมีส

เจ้าเป็นพวกขโมยคนร้าย ที่ฆ่าคนบริสุทธิ์ และไม่กินเนื้อของเขา อย่างเดียวกับที่เจ้าอวดดีว่าเจ้าจะฆ่าเนื้อของฉัน แต่ไม่กินเนื้อของฉัน

หลังจากที่ศักดิ์สิทธิ์ได้พูดคํานี้ ออเรเลียนส์จึงโกรธมาก และสั่งให้ตัดศักดิ์สิทธิ์ด้วยดาบ โดยที่ออเรเลียนส์สั่งให้ทหารของเขาตัดศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้บนพื้นที่แห้ง แต่ในที่ที่ชื้นบางแห่ง เพื่อไม่ให้เขาถูกฝังไว้ในที่ฝังศพทั่วไปของมนุษย์ แต่จะถูกกินโดยงู ปก และสัตว์ป่า

ทหารได้จับศัตรูศักดิ์สิทธิ์ และนําเขาไปยังชายฝั่งของแม่น้ําที่เรียกว่า ซีควานา เพื่อตัดศักดิ์สิทธิ์ไว้ที่นี่ ในทุ่งหญ้า บนชายฝั่งของแม่น้ําศักดิ์สิทธิ์เดินไปตายด้วยความสุข และร้องไห้ด้วยการสวดมนต์ว่า

ข้าพระองค์ขอพระองค์ทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรดทรงโปรด

ทันใดที่พระศักดิ์สิทธิ์ได้สวดมนต์ในคําดังกล่าว ตาของทหารที่นําเขามาจึงมืด จนพวกเขา (ทหาร) ไม่เห็นศัตรูได้ แต่พระศักดิ์สิทธิ์แพทรอคลัส เข้าไปในแม่น้ําและเดินบนน้ํา เดินลงใต้เข่า และระหว่างนั้นแม่น้ํานั้นกว้างและลึกมาก และนอกจากนั้นมีน้ําจากฝนตกมาก แต่ศัตรูศักดิ์สิทธิ์เดินผ่านมันโดยไม่ลงถึงเข่า

พระผู้เป็นเจ้าทรงปกป้องชีวิตของคนบริสุทธิ์ของพระองค์ และทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือของผู้กระทําความผิด

เมื่อพวกทหารเถียงกันมานานแล้ว และไม่กล้ากลับไปหากษัตริย์แล้ว ผู้หญิงคนต่างชาติคนหนึ่ง นั่งเรือข้ามแม่น้ํา ได้ยินการพูดของทหาร และเห็นความเศร้าโศกของพวกเขา เธอบอกพวกเขาว่า ฉันเห็นคนคริสเตียนคนหนึ่ง ที่อยู่บนภูเขาข้ามแม่น้ํา

พวกเขามีเท้าที่วิ่งวิ่งไปสู่การสลายเลือดผู้บริสุทธิ์ และทันทีก็ข้ามแม่น้ําไปบนเรือ และขึ้นไปบนภูเขาและพบพระผู้บริสุทธิ์ในสถานการณ์เช่นเดียวกับที่ผู้หญิงบอกพวกเขา

ข้าจะไม่เคารพภักดีให้แก่ชัยฏอน แต่ข้าจะเคารพภักดีให้แก่อัลลอฮ์เท่านั้น" พวกเขากล่าวว่า "เจ้ามีพระเจ้าใดบ้าง หรือเป็นผู้เกิดหรือเป็นผู้สร้าง" เขากล่าวว่า "โอ้ผู้หลงผิด ผู้ปฏิเสธศรัทธา ผู้โง่เอ้ย ผู้โง่เอ้ย ผู้ไม่เข้าใจ" ผู้ใดเล่าจะกล่าวถึงพระผู้เป็นเจ้าแห่งความเป็นมาของพระองค์ได้หรือ? ผู้ใดเล่าจะกล่าวถึงพระผู้เป็นเจ้าแห่งความเป็นมาของพระองค์ได้? พระองค์ตรัสแล้วปรากฏขึ้น พระองค์ทรงบัญชาแล้วปรากฏขึ้น

พระองค์ทรงส่งผู้ช่วยมาสู่มนุษย์ คือพระบุตรองค์เดียวของเรา พระเยซูคริสต์ พระผู้เป็นเจ้าของเรา ผู้ทรงหลั่งเลือดอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ให้แก่เรา เพื่อจะช่วยเราให้พ้นจากความหายนะและความตายตลอดกาล

และต้องเชื่อในสิ่งที่พระวิญญาณบริสุทธิ์สอนโดยปากของบรรดาร่อซูล เพราะการสอนนี้เป็นสิ่งที่ถูกต้องและเป็นความจริง แต่ถ้าใครไม่เชื่อในคําสอนนี้ เขาจะไม่เห็นชีวิตนิรันดร์ แต่ความโกรธของพระเจ้าจะอยู่บนเขาตลอดกาล

แต่บรรดาผู้เคารพภักดีปีศาจอย่างท่าน จะถูกโยนลงในไฟนรกร่วมกับปีศาจ ในขณะที่ศักดิ์สิทธิ์พูดคํากล่าวเหล่านี้ ทหารจึงโกรธ และเรียกศักดิ์สิทธิ์ว่าเป็นผู้ลามกต่อพระเจ้าของพวกเขา และถอดดาบเพื่อตัดศักดิ์สิทธิ์

หลังจากนั้นพระศัตรูปาทรอคลัส ได้ถูกตัดหัวไป โดยทหารได้เอาหัวของพระศัตรู และโยนมันไปห่างจากร่างกาย และจากไป ในขณะนั้นบนภูเขาที่อยู่ใกล้ๆ ที่นั่น มีคนจนสองคน อายุสูงขึ้น ที่เคยรับทานทานจากพระศักดิ์สิทธิ์ และเชื่อในศาสนาคริสเตียน พวกเขาได้เห็นพระศัตรูตาย และได้ยินคําพูดสุดท้ายของเขา

เมื่อทหารออกไป พวกเขาก็เอาศพและศีรษะของศพไปด้วยความหวาดกลัวอย่างมาก เพราะกลัวว่าคนชั่วจะสังเกตเห็น แต่พวกเขาก็เก็บศพและศีรษะของศพไว้จนค่ําคืน

เมื่อกลางคืนมาถึง โปรโตเปรสวิเตอร์ (protopresbyter) และดีอคอนลิเวเรีย (deacon Liverius) เดินทางไปยังที่ (ที่ศพของศพ) และถูกลอบศพในผ้าขนเปื้อนที่บริสุทธิ์ และส่งศพไปฝังในคืนเดียวกัน โดยเงียบและมีเทียนน้อย โดยร้องเพลงสรรเสริญที่เหมาะสม เพราะกลัวพวกมุชชน

พาทรอคลัส นักศัตรูศักดิ์สิทธิ์ตายในกรุงโรม ในสมัยที่ออเรเลียนส์เป็นกษัตริย์ และในหมู่ชาวคริสเตียน ในสมัยที่พระเยซูคริสต์เป็นกษัตริย์ พระผู้เป็นเจ้าของเรา ให้มีเกียรติและเกียรติร่วมกับพระบิดาและพระวิญญาณบริสุทธิ์